OŚWIADCZENIE BIURA POSELSKIEGO

    Najwyższy czas stanąć zdecydowanie w obronie krzyża i przeciwstawić się agresywnym poczynaniom środowisk laickich.

    Skoro w opinii osób niewierzących Bóg nie istnieje, dlaczego wielu z nich prowadzi tak bezpardonową walkę ze wszystkim co się z nim kojarzy? Przecież logicznym powinno wydawać się, że walka z kimś kogo nie ma pozbawiona jest jakiegokolwiek sensu.

    Ostatnie miesiące pokazują jednak, że laickie i lewicowe środowiska w Europie intensyfikują swoją działalność wymierzoną przeciwko ludziom wierzącym, głównie katolikom posługując się hasłami „neutralności światopoglądowej” oraz ochrony praw osób innych wyznań i niewierzących.

    Niektórzy w swych pomysłach – jak m.in. belgijski senator z partii socjalistycznej Philippe Mahoux - dotykają dna absurdu, domagając się zakazu umieszczania krzyży i innych symboli religijnych w miejscach publicznych – nawet cmentarzach - oraz chcą zakazać pracownikom administracji państwowej udziału we wszystkich uroczystościach religijnych. W swych szalonych pomysłach nie zdają się zauważać faktu, że ich zapędy prowadzą prostą drogą do ewidentnego dyskryminowania osób wierzących oraz obrażania ich uczuć. No cóż jeżeli chodzi o Belgię i inne państwa Beneluxu, nie jest to pierwszy wyjątkowo kontrowersyjny i niebezpieczny pomysł wymierzony przeciwko człowiekowi, jego niezbywalnym prawom do godnego życia oraz realizacji swobód religijnych. Mamy na myśli m.in. prawną legalizację eutanazji, związków homoseksualnych oraz możliwość adopcji dzieci przez pary homoseksualne nie mówiąc o coraz to nowych zakazach w zakresie publicznego głoszenia i demonstrowania swoich przekonań religijnych.

     W Polsce pierwsze skrzypce w tej farsie chce grać deputowana do Parlamentu Europejskiego Joanna Senyszyn, która wyjątkowo aktywizuje się na swoim blogu. Można odnieść wrażenie, że każdy dzień bez obrażania katolików uznałaby za stracony. Jej godne pożałowania komentarze skwapliwie wykorzystują portale internetowe cytując je na swoich stronach. Wypada tylko wyrazić ubolewanie, że pani Senyszyn zachowuje się tak, jakby poza walką z Kościołem i chrześcijańskimi symbolami nie miała ważniejszych zobowiązań wynikających choćby z pełnienia mandatu eurodeputowanego. Nie trzeba zbytnio podkreślać, że na forum Parlamentu Europejskiego jest do załatwienia wiele ważkich i istotnych dla Polski spraw. Angażując się w ich rozwiązywanie mogłaby z o wiele pożyteczniejszym skutkiem wykorzystywać roznoszącą ją energię.

     Laickie środowiska w Unii Europejskiej kontynuują walkę z Kościołem i jego symbolami, zapominając o elementarnym fakcie, że cała kultura europejska i to co się z nią wiąże od zarania wieków ściśle związane są z chrześcijaństwem. To dobrze, że coraz donośniej słychać sprzeciw nie tylko środowisk ludzi wierzących przeciw zapędom zmierzającym do usuwania znaków krzyża z miejsc publicznych i ograniczania niezbywalnych praw osób wierzących. To dobrze, że polski parlament przyjmując stosowną uchwałę potępił nasilające się praktyki zmierzające do deprecjonowania elementarnych praw ludzi wierzących, wyrażając swoje zaniepokojenie oraz krytyczną ocenę w sprawie wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, kwestionującego podstawy prawne obecności krzyży w klasach szkolnych we Włoszech oraz w sprawie ochrony wolności wyznania i wartości będących wspólnym dziedzictwem narodów Europy.

     Katolicy w Polsce mają nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek wynikający ze spuścizny pozostawionej przez Papieża Jana Pawła II do obrony wiary i znaków chrześcijańskich w miejscach publicznych. W czerwcu 1997 pod Wielką Krokwią w Zakopanem Ojciec Święty zobowiązał nas do tego mówiąc: „ (...) Ojcowie wasi na szczycie Giewontu ustawili krzyż. Ten krzyż tam stoi i trwa. Jest niemym, ale wymownym świadkiem naszych czasów. Rzec można, że ten jubileuszowy krzyż patrzy w [stronę] Zakopanego i Krakowa, i dalej: w kierunku Warszawy i Gdańska. Ogarnia całą naszą ziemię od Tatr po Bałtyk. (...) nie wstydźcie się tego krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz.”

                                                            Biuro Poselskie